A pontevedresa estará no Mundobasket masculino como fisio de Costa de Marfil.

O pasado 4 de agosto, Aldara Vázquez recibía a chamada da Federación de Costa de Marfil para darlle unha das mellores novas da súa carreira deportiva: «Me dijeron que por unanimidad entre cuerpo técnico, jugadores y responsables federativos, consideraban que la selección debían tener dos fisios y querían que yo fuese una de los dos».

Despois dunha paréntese, tras estar na concentración en Baiona e Portugal, a lerezana volvía esta fin de semana co combinado africano, co que se atopa no Líbano.

É un primeiro paso, unha porta que se abre para esta fisioterapeuta lerezana que ademais xoga ao básquet no Arxil e o Arxil Mafari. «Espero que esto sea un inicio. Ha sido un paso muy grande, que ha empezado por casualidad. Pero si he vuelto es porque estaban satisfechos con mi trabajo. No es fácil para una mujer ascender en el deporte profesional como fisio deportiva. Me encantaría poder continuar con ellos».

Aldara vai rachando teitos de cristal coa súa vocación e capacidade profesional. «He recibido muestras de ánimo y orgullo, pero también he oído comentarios no tan positivos del tipo de ¿Cómo te sientes siendo la única mujer entre hombres?, ¡Qué valiente! Yo tendría miedo de estar allí o ¿Eres capaz de tratarlos con lo grandes que son?, afirmacións que deixan constancia de que en materia de igualdade aínda restan moitos prexuízos por superar.

Máis alá dese debate, amósase feliz de acudir ao Mundial, de abrir unha gran porta e tamén de que sexa co plantel de Costa de Marfil. «Aparte de la alegría que supone ir a un Mundial, es que es un grupo humano increíble. Es una enorme sensación de equipo unido, de familia. Enseguida me integraron. Desde el primer momento, no hubo una sola falta de respeto, nunca me han hecho de menos. El entrenador es el primero que escucha y me pregunta para conocer mi opinión profesional. Los jugadores son muy receptivos. Iba preocupada por conocer cómo funcionaría y tanto a nivel personal como profesional es difícil hallar un grupo tan respetuoso».

E máis alá diso, destaca a humanidade e humildade dos seus compañeiros marfileños.

«Estoy sorprendida con su calidad humana. Desde el minuto uno me dijeron que era una más de la familia. Cuando volaba para el Líbano, algunos no se fueron a dormir hasta que llegué al hotel, preocupados por que llegase bien. Son humildes y super educados. Se preocupan mucho por ti. Son gente muy cercana y todos ellos valoran mucho el hecho de que juegue, trabaje al mismo tiempo y además haya estudiado una carrera. Me hacen ser consciente del valor que tiene eso».

«Me ha sorprendido la calidad humana del grupo. Desde el minuto uno me dijeron que era una más de la familia»

Costa de Marfil xoga este martes un amigable contra o Líbano. Despois debe competir noutro torneo por definir e o 26 de agosto comezará a súa participación en Indonesia. Son destinos que Vázquez non tiña pensado coñecer se non fora polo básquet. «Me dio pena no haber podido estar en la concentración de Costa de Marfil y no haber podido vivir su cultura en su país. Pero estos son destinos muy emocionantes».

O combinado africano teno claro de cara ao Mundobasket: «Dar lo mejor de todos e intentar conseguir los mejores resultados, aunque sabemos que es difícil porque el grupo es complicado».

O seu primeiro rival será a ÑBA de Sergio Scariolo. «Como les ganemos, no me dejan entrar de nuevo en España», bromea.